Parlement 1972 of 1973 – Nongqai Vol 17 No 6

GENERALE STAF BY OPENING VAN DIE PARLEMENT

Hennie Heymans

Abstrak

Foto: Suid-Afrika se weermag en polisie generale stawwe by opening van die parlement gedurende 1972 of 1973

Sleutelwoorde

Lt-genl PJ Venter,

Admiraal HH Bierman,

Genl GJ Joubert,

Lt-genl CA “Pop” Frazer,

Lt-genl WP Louw,

Lt-genl HP Laubscher,

Lt-genl TJ Crous,

Genl-maj RF Armstrong,

Genl-maj PM Retief,

Brig AM Heyns,

Vise-adm J “Vlam” Johnstone,

Genl-maj CA Buys,

Lt-genl WR van der Riet,

Genl-maj CW Louw,

Lt-genl PJ Verster,

Die foto is geneem in 1972 of 1973 na ‘n parlementopening. Admiraal HH Bierman was K-G van die SAW van 1972 – 1976. Genl Gideon Joubert was kommissaris van die SA Polisie van 1971 tot 1973.

Uitkenning en opmerkings

• Lt-genl PJ Venter was voormalige hoof van die veiligheidstak en troepmaat van genl HJ van den Bergh. Hy was hoof van Veiligheid toe ek in Pretoria begin het.

• Admiraal HH Bierman was hoof van die SA Weermag – destyds kommandant-generaal van die SA Weermag.

• Genl GJ Joubert was kommissaris toe ek offisier geword het. Hy was ‘n imposante en geloofwaardige spreker.

• Lt-genl CA “Pop” Frazer was van die weermag en het bekendheid verwerf met sy boekie oor rewolusionêre oorlogvoering. Sy kerngedagte was om die oorlog te bekamp was 80% inset van die siviele staatsdiens nodig terwyl veiligheidsmagoptrede slegs 20% beloop het. Ons het as lede van die sekretariaat van die staatsveiligheidsraad insae in die boekie gehad en ook as studente wat strategiese studies bestudeer het. Sy boekie het deel van die regering se bekamping van die aanslag geword.

• Lt-genl WP Louw was ‘n SAW-generaal en voorloper wat valsmermoorlog betref.

• Lt-genl HP Laubscher was ‘n SAW-generaal.

• Lt-genl TJ Crous hy was gedurende 1948 een van ‘n groep manne wat na Scotland Yard gestuur was om na die Britse polisiestelsel te kyk. Hy was afdelingskommissaris in SWA tydens die slag van Ongulambashe. Hy was ook later kommissaris van polisie.

• Genl-maj RF Armstrong was hoof van Lugstaf.

• Genl-maj PM Retief was verbonde aan Burgerlike Beskerming

• Brig AM Heyns was die afdelingskommissaris van die westelike Provinsie en gasheer in die SAP Offisiersklub te Caledonplein.

• Vise-adm J “Vlam” Johnstone – SA Vloot

• Genl-maj CA Buys – speurdiens

• Lt-genl WR van der Riet – Hoof van Verdedigingsstaf

• Genl-maj CW Louw – Personeeladministrasie

• Lt-genl PJ Verster – Hoof van die SA Lugmag

Die volgende oor genl Frazer is met behulp van KI opgestel:

Lt Genl Charles Alan “Pop” Frazer, SM, was een van die Suid-Afrikaanse Weermag se invloedrykste denkers oor moderne oorlogvoering gedurende die Koue Oorlog-era. Hy was nie ’n luidrugtige openbare figuur nie, maar binne militêre kringe het sy werk ’n blywende impak gehad.

Kort biografiese profiel

• Volle naam: Charles Alan Frazer

• Bynaam: “Pop” (weens sy vaderlike, opleidingsgerigte styl)

• Loopbaan:

o Senior offisier in die SA Leër

o Hoof van die Leër (1966–1967)

o Bevelvoerende Generaal van die Gsamentlike Gevegsmagte (1967–1973)

• Era: Sy invloed was die sterkste in die 1960’s en vroeë 1970’s, toe die wêreld deur ’n golf van revolusionêre en anti koloniale oorloë gegaan het.

Frazer was bekend vir sy analitiese benadering, sy studie van internasionale konflik, en sy vermoë om komplekse idees eenvoudig en prakties vir opleiding te formuleer. Hy het die Suid-Afrikaanse Weermag se vroeë denke oor teeninsurgensie help vorm — lank voordat die grensoorlog op sy hoogtepunt was.

2. Die Boekie: “Revolutionary Warfare / Rewolusionêre Oorlogvoering”

Frazer het ’n kort militêre studie saamgestel — meer ’n monografie as ’n volwaardige boek — wat in die 1960’s en vroeë 1970’s in opleidingskringe versprei is. Dit was nie ’n kommersiële publikasie nie, maar ’n interne doktrine-dokument vir offisiere.

Doel van die werk

Die boekie wou:

• die aard van moderne revolusionêre oorlogvoering verduidelik,

• die strategieë van insurgente bewegings ontleed,

• en riglyne gee vir teeninsurgensie in ’n era van wêreldwye kommunistiese beïnvloeding.

Hoofpunte van Frazer se analise

1. Rewolusionêre oorlog is ’n totale konflik

Frazer beklemtoon dat moderne revolusionêre oorlogvoering nie deur groot veldslae gewen word nie. Dit is ’n veelvlakkige stryd wat politieke, ekonomiese, sielkundige, administratiewe, polisie en militêre elemente kombineer.(Daarom is daar van ‘n totale aanslag en totale strategie gepraat.)

2. Die insurgent begin klein — maar doelgerig

Hy beskryf hoe ’n rewolusionêre beweging:

• begin met ’n klein, geheime kern,

• steun onder die bevolking probeer bou,

• en die staat se legitimiteit probeer ondermyn.

3. Propaganda en terreur is die insurgent se primêre wapens

Frazer wys op patrone in:

• China

• Maleia

• Filippyne

• Griekeland

• Ciprus

• Indonesië

• Algerië

• Angola

• Viëtnam

Hy toon hoe hierdie bewegings propaganda, intimidasie, terreur en guerrilla taktiek kombineer om momentum te bou.

4. Die regering kan slegs wen deur die steun van die bevolking

Frazer se sentrale stelling is dat die staat:

• die steun van die massas moet behou of herwin, en

• die insurgente organisasie heeltemal moet vernietig — nie net militêr nie, maar ook sy invloed en netwerke.

5. Die Koue Oorlog-raamwerk

Frazer plaas revolusionêre oorlogvoering binne die konteks van:

• Sowjet- en Chinese steun vir bevrydingsbewegings,

• Chroesjtsjov se 1961 toespraak waarin die USSR openlik steun vir revolusionêre oorloë belowe het,

• en die wêreldwye verspreiding van kommunisties geïnspireerde insurgensies.

3. Waarom Frazer se werk belangrik was

Frazer se monografie het ’n fundamentele rol gespeel in die ontwikkeling van:

• vroeë Suid-Afrikaanse teeninsurgensie-denke,

• opleiding van offisiere in die 1960’s en 1970’s,

• en die raamwerk waarbinne die SAW die opkoms van revolusionêre bewegings in Afrika geïnterpreteer het.

Sy werk het die grondslag gelê vir latere leerstellings wat tydens die grensoorlog verfyn is.

4. Slot: Frazer se nalatenskap

Lt Genl “Pop” Frazer was nie ’n politieke figuur nie, maar ’n militêre denker wat die SAW se begrip van moderne konflik help vorm het. Sy boekie oor Rewolusionêre Oorlogvoering bly ’n belangrike venster op hoe die Suid-Afrikaanse militêre establishment die wêreld van die 1960’s en 1970’s verstaan het — ’n wêreld waarin revolusies, bevrydingsbewegings en die Koue Oorlog mekaar oorvleuel het.