Beriggewers en Informante
Lt kol Philip Malherbe [afgetr]), en Welma Malherbe
| Hierdie artikel is vrylik vertaal, van vermelde bronne en saamgestel deur Philip Malherbe en geredigeer deur Welma Malherbe. | |
| Abstract | Abstrak |
| “Fighting crime without informants and/or reporters is nearly impossible.
The recruitment and employment of informants and reporters is discussed in this article. Obviously, there are advantages and disadvantages associated with both the recruiters (police), informant/reporter.” |
Bekamping van misdaad sonder informante en/of beriggewers is bykans onmoontlik.
Die werwing en aanwending van informante en beriggewers word in hierdie artikel bespreek. Vanselfsprekend is daar voordele en nadele verbonde vir beide die werwers (polisie) en informante en beriggewers, |
Toeligting
Dit is nou al 24 jaar wat die Suid Afrikaanse Polisie Diens (SAPD) se Veiligheidstak uitgefaseer is. Onwillekeurig word teruggedink aan een van die Veiligheidstak se sterk punte – wat op die oog af heel moontlik verlore is of nie in die huidige bedeling, na behore toegepas word nie – naamlik die hantering van beriggewers. Dit was juis dié suksesvolle hantering van beriggewers deur die Veiligheidstak, Weermag en Nasionale Intelligensiediens, wat grotendeels bygedra het om die destydse ANC (African National Congress), MK (Mkhonto We Sizwe), SAKP (Suid Afrikaanse Kommunistiese Party) en PAC (Pan African Congress) te verhoed om die land met gewapende geweld te kon oorneem.
Daagliks word die Suid Afrikaanse publiek “gebombardeer” met misdaad statistieke landwyd wat besig is om hande uit te ruk. Kommerwekkend is ook die bendegeweld in die Wes Kaap, met amper daaglikse nuus van onskuldige inwoners en kinders wat in die spervuur beland.
Verantwoordelikheid van Beriggewer Hanteerder
“Die hele tegniek met die bestuur/ hantering van beriggewers, is heelmoontlik om die taak te onderskat. Nieteenstaande moet die beginsel voortdurend benadruk word deur die hanteerder, dat die beriggewer nougeset by opgelegde instruksies moet hou, terselfdertyd moet die beriggewer voel dat sy werk ‘n eenvoudige taak is.”
Miles Copeland (voormalige Amerikaanse CIA beampte).
Sodra die hanteerder suksesvol ‘n beriggewer gewerf het, rus daar ‘n groot verantwoordelikheid op die lid – naamlik dat die beriggewer se lewe – nou in die hanteerder se hande is. (Indien die voornemende hanteerder nie saamstem nie – moet hy onthef word om beriggewers te hanteer.) Dus moet die hanteerder, die vermelde beriggewer met die nodige verantwoordelikheid bestuur.
Vermelde hantering, afhangende van omstandighede, kan direk deur die hoofhanteerder, ‘n ander tussenganger of indirekte skakelpunt soos ‘n DLB (dead letter box, posbus ens.) geskied.
Bestuur en hantering van Beriggewers
Die hantering van informante behels streng vertroulikheid, streng risikobestuur en duidelike etiese grense. Sleutelpraktyke sluit in die handhawing van absolute anonimiteit, die bevestiging van alle intelligensie, en die bestuur van veilige kommunikasie-protokol.
Veiligheid en sekuriteit
Geheime vergaderings: Ontmoet op veilige, neutrale plekke weg van polisiekantore of amptelike kantore om identiteit te beskerm.
Streng anonimiteit: Beperk identiteitstoegang tot aangewese hanteerders en vermy digitale opsporing of blootstelling aan oproep-identifikasie.
Risiko-assessering: Evalueer voortdurend bedreigings vir die informant se veiligheid voor, tydens en na die taak.
Operasionele beheer
Toesig: Verseker dat hanteerders interaksies aan ‘n beheerder of senior beampte rapporteer eerder as om bronne heeltemal alleen te bestuur.
Dataverifikasie: Kruiskontrole en verifieer alle wenke met onafhanklike toesig of bewyse voordat regstappe geneem word.
Geouditeerde betalings: Bestuur finansiële vergoeding deur deursigtige, streng geouditeerde spesiale rekeninge.
Polisiebeamptes moet te alle tye streng professionele verhoudings met informante handhaaf. Hulle moet met waardigheid en respek met informante omgaan en moet beloftes nakom, die waarheid aan informante vertel en hul vertroulikheid beskerm. Hulle moet ook omstandighede vermy wat die beampte-informant-verhouding in gevaar kan stel. Hierdie sluit in die vorm van sakevennootskappe, die aanvaarding van geskenke of lenings, die maak van onprofessionele opmerkings, en die ontmoeting van informante op onvanpaste plekke. Beamptes moet ook elke poging aanwend om deur onafhanklike middele alle inligting wat die informant verskaf, te verifieer en te staaf. Hierdie optrede sal die beampte help om situasies te beperk wat beide persoonlike en professionele reputasies kan beskadig, help om litigasie te vermy, en wetstoepassing in staat stel om voort te gaan met die gebruik van hierdie belangrike ondersoekhulpbron.
Wat is die etiek van die gebruik van informante?
Beamptes mag nooit “mak’ raak nie – Informante is nie vriende nie, hulle is heel moontlik misdadigers. Beamptes moet in beheer bly en objektiwiteit handhaaf teenoor die informant. Die “voordeel” van inligting moet in breë terme geïnterpreteer word. Neem alles wat gesê en bespreek word op vir bewys en referensie indien nodig.
Hoe betroubaar is inligting van ‘n vertroulike informant? Betroubaarheid wissel. Sommige informante verskaf akkurate, bevestigde inligting, terwyl ander geloofwaardigheidsprobleme kan hê as gevolg van kriminele geskiedenisse, dwelmmisbruik of eiebelang.
Om ‘n informant te wees is egter gewoonlik nie so eenvoudig nie. Om ‘n vertroulike informant te wees, kan die persoon van agter geslote deure uithaal en vereis dat die persoon namens die polisie binne sy/haar gemeenskap en kring van familie en vriende optree. Die informant kan gevra word om sekere handelinge namens die polisie uit te voer, soos om ‘n beampte aan ‘n verdagte voor te stel of vergaderings te reël. Die informant kan gevra word om aan ‘n lokval deel te neem deur ‘n dwelm- of prostitusie-ooreenkoms op te stel. ‘n Suksesvolle informant moet ook tot ‘n sekere aantal arrestasies lei.
In baie misdaad situasies is dit nie ‘n vinnige oplossing om ‘n vertroulike informant te werf nie. Dit is selde ‘n kwessie van dae of weke. In plaas daarvan kan die informant se deelname vir maande of jare vereis word.
Die polisie verwag ook dat die informant se inligting en hulp tot resultate sal lei. Die informant se rol is om te verseker dat SAPD misdadigers vang en dat die vervolging genoeg bewyse het om die sake te wen. As die informant se optrede nie tot arrestasies of aanklagte lei nie, mag sodanige informant dalk nie die voordeel ontvang wat aanvanklik onderhandel is nie.
Wat is ‘n vertroulike Informant?
‘n Vertroulike informant is ‘n individu wat inligting oor voortgesette kriminele aktiwiteite aan die polisie verskaf. Informante verskaf gewoonlik inligting in ruil vir betaling, verminderde aanklagte of immuniteit, hoewel daar individue kan wees wat self geen kriminele aanklagte in die gesig staar nie.
Beide federale en staatswetstoepassingsbeamptes gebruik vertroulike informante. Dit is dikwels ‘n strategiese metode om andersins ontoeganklike inligting vir ‘n tydperk, soms jare, te bekom. Vermelde informant word beskerm deur vertroulikheid tussen wetstoepassingsagente en die howe. Dit staan bekend as die informant se voorreg—alhoewel dit nie absoluut is nie.
As ‘n persoon vir ‘n misdaad gearresteer of daarvan beskuldig word, kan wetstoepassingsbeamptes of ‘n aanklaer die persoon nader om ‘n vertroulike informant te word. Uiteraard word aanbeveel dat die beskuldigde, die saak sorgvuldig oordink en met ‘n kriminele prokureur praat voordat hy/sy hierdie aanbod aanvaar. Om ‘n informant te wees kan moeilike, gevaarlike werk wees. Dit beteken ook nie dat so ‘n persoon strafregtelike aanspreeklikheid sal vryspring nie.
Voordat ‘n persoon ‘n vertroulike informant in ‘n situasie waar hy/sy ‘n beskuldigde in ‘n hofsaak is, moet hy/sy bewus wees van wat in ruil daarvoor gedoen moet word. ‘n Prokureur kan so ‘n persoon help om sy/haar situasie met die polisie en aanklaers te onderhandel. Die polisie wil hê sodanige persoon moet soveel as moontlik doen voordat die aanklagte verminder of laat vaar word. Die prokureur sal weer poog dat die ooreenkoms so gebalanseerd as moontlik is, sodat die betrokke persoon nie te groot risiko neem vir te min voordeel nie.
Die Potensiële Voordeel van Om ‘n Vertroulike Informant te wees
Om ‘n vertroulike informant te wees, kan in sekere omstandighede die moeite werd wees. Vir die verskaffing van inligting of die uitvoering van sekere aksies vir die polisie, kan die vervolging:
Sommige of al die klagtes teen die persoon laat vaar word,
Verminder sommige of al die aanklagte tot ‘n laer oortreding,
Gee die persoon immuniteit, of
Straf die betrokkene tot die minimum straf vir skuldig pleit.
Dit is skaars dat die aanklagte teen ‘n vertroulike informant heeltemal laat vaar sal word. In plaas daarvan is dit baie meer algemeen dat die aanklagte verminder word, sodat ‘n ligter vonnis gegee kan word. Die betrokke prokureur kan ook onderhandel oor ‘n minimum of alternatiewe boete vir die koste binne die ooreenkoms wat tussen die partye aangegaan word.
Die ooreenkoms moet deeglik bespreek word tussen die prokureur, die vervolging, en op skrif gestel word. Die betrokke vertroulike informant moet presies weet wat hy/sy moet doen en wat in ruil vir die samewerking verkry sal word.
Vertroulike Informante vs Vertroulike Bronne
‘n Vertroulike bron bied inligting oor kriminele aktiwiteit per geleentheid. Die persoon mag of mag nie betroubaar wees vir die doeleindes van die gebruik van die inligting in die hof nie.
‘n Vertroulike informant verskaf inligting oor kriminele aktiwiteite op ‘n deurlopende basis, wat kan lei tot polisieoptrede soos ‘n arrestasie, beslaglegging van eiendom, of ‘n opvolgondersoek. Die beriggewer se inligting moet gesif en betroubaar wees, en kan inligting verskaf in ruil vir wettige vergoeding (of verminderde koste) of geld.
Om ‘n Vertroulike Informant te word
As iemand, hetsy ‘n polisiebeampte of aanklaer, ‘n persoon nader om ‘n informant te word, word aanbeveel dat vermelde persoon onmiddellik ‘n prokureur aanstel. Om ‘n informant te wees is gewoonlik nie ‘n eenmalige gebeurtenis nie. Dit is ‘n deurlopende verhouding met ‘n wetstoepassingsagentskap. Jy moet weet wat van jou verwag word, vir hoe lank jy inligting moet verskaf, en verseker dat jy krediet kry vir enige inligting wat jy verskaf wat lei tot die arrestasie van ander individue, tipies bekend as “teikens”.
‘n Prokureur kan help om te bepaal watter soort inligting en besonderhede die polisie soek. Die polisie en aanklaers sal inligting nodig hê wat geloofwaardig en uitvoerbaar is. Hulle wil inligting hê wat hulle kan gebruik om ‘n aanklag, arrestasie en skuldigbevinding in die hof te verkry. Jy moet uitvind hoe gereeld die polisie op hoogte gehou wil word van ‘n kriminele situasie, asook hoe die inligting deurgegee moet word.
Nog ‘n aspek om in te stem om ‘n informant te word, is om te leer wat mag en wat nie gedoen mag word nie. Om die polisie in te lig oor kriminele aktiwiteite maak geen persoon immuun teen toekomstige aanklagtes nie. Daar kan nie aangeneem word dat as ‘n persoon ‘n informant word, dit die persoon die vryheid sal gee om die wet te oortree nie.
Om ‘n informant te word is vrywillig. Al voel ‘n persoon druk om die reëling te aanvaar, hoef ‘n persoon dit nie te doen nie. Voordat ‘n persoon instem om ‘n informant te word om sy/haar omstandighede te verbeter, moet oorweeg word hoe die reëling die betrokke persoon en sy/haar geliefde se veiligheid kan beïnvloed.
Kriminele informante word meestal gebruik wanneer wetstoepassingsagentskappe probeer om inligting te bekom oor ‘n groot, voortgaande kriminele onderneming, soos ‘n bende, dwelmsmokkelary of mensehandel operasies. Om die lede en hoër gesag in die kriminele organisasie in te lig, kan ‘n mens in gevaar stel as hy/sy uitgevang word.
Dit is die Staat se reg om die vertroulike informant se identiteit so lank as moontlik geheim te hou, en daar is omstandighede waarin die wet vereis dat die Staat die vertroulike informant se naam openbaar.
‘n Informant se identiteit kan normaalweg ‘n geheim bly tydens ‘n kriminele saak. Die Staat mag egter die naam moet bekend maak wanneer dit relevant en nuttig vir die verdediging is of noodsaaklik is om ‘n regverdige uitkoms in die saak te verkry.
Dit is die beskuldigde se las om te wys dat die vertroulike informant se naam moet bekend gemaak word.
Faktore wat ‘n verweerder help om aan hul bewyslas te voldoen, sluit in:
Die persoon was ‘n deelnemer aan die misdaad;
Die Staat se bewyse bots met die beskuldigde se getuienis, en die vertroulike informant kan ‘n verduideliking gee; en
Die vertroulike informant is waarskynlik ‘n staatsgetuie tydens die verhoor.
Om te verhoed dat ‘n vertroulike informant se naam bekend gemaak word, kan die aanklaer aanvoer dat so ‘n persoon bloot wenke gegee het, daar geen botsing van belange is wat verduidelik kan word nie, die bekendmaking van die vertroulike informant se identiteit gevaarlik sou wees, of daar is beduidende bewyse apart van wat die vertroulike informant verskaf het wat skuld bevestig.
Risiko’s verbonde aan die wees van ‘n vertroulike informant
‘n Persoon wat dit oorweeg om ‘n informant te raak, moet alle reëling vir sy toekoms in ag neem, behalwe vir ‘n beter uitkoms in ‘n strafsaak. Alhoewel baie informante vertroulik bly, kan so ‘n persoon gevra of gedwing word om in die hof te getuig. As ‘n informant inligting verskaf oor magtige of gewelddadige misdadigers, kan dit gevaarlik wees om in die hof genoem te word vir die informant self of sy/haar familie.
“Informant se Voorreg” hou verband met die voorreg om die informant se identiteit geheim te hou. Dit is egter nie ‘n wettige voorreg nie. Uiteindelik besluit die aanklaers of hulle iemand as informant in ‘n kriminele saak benoem of nie. As gevolg van die grondwetlike beskerming wat aan kriminele beskuldigdes gebied word, kan die vervolging ook in sekere omstandighede gedwing word om informant te benoem.
As ‘n verdedigingsadvokaat kan bewys dat dit nodig is om ‘n informant se identiteit te ken sodat hul kliënt ‘n regverdige verhoor kan kry, en die faktore ten gunste van die bekendmaking van die informant se naam swaarder weeg as dié wat geheimhouding ondersteun, kan ‘n regter vereis dat die beriggewer se naam verskaf moet word.
‘n Regter sal baie faktore oorweeg om te bepaal of die naam van die informant en hulp bekend gemaak moet word of nie. Hierdie sluit aspekte in soos dat vermelde informant net ‘n klein wenk aan wetstoepassers gegee het, of dat die informant nie meer belangrike bewyse kan verskaf om sy/haar identiteit geheim te hou nie.
Soorte beriggewers:
Geleentheidsberiggewer
Persoon wat, uit hoofde van die amp of posisie wat hy beklee, in besit kom van sekere inligting wat hy oordra, word as ‘n geleentheidsberiggewer hanteer. So ‘n persoon word nie op ‘n maandelikse basis vergoed nie maar slegs vir dienste gelewer.
Persoon wat opdrag gegee word om ‘n teiken te infiltreer kan uit die aard van die saak nie onmiddellik resultate oplewer nie, waarvolgens hy vergoed kan word. Vermelde persoon word ook as ‘n geleentheidsberiggewer geregistreer, wat vergoeding kan ontvang, totdat hy die beoogde vlak van infiltrasie bereik het en as ‘n volwaardige beriggewer/informant geregistreer kan word. Vermelde persoon word beloon vir die diens wat verrig word en nie soseer vir die inligting wat hy verstrek nie.
Geregistreerde (volwaardige) beriggewer
lewer verslag in ‘n bepaalde rigting en wat volgens produksie vergoed word.
Persone wat reeds lede is van ‘n teikenorganisasie wat gepenetreer word en wat suksesvol gewerf word, kan onmiddellik as volwaardige beriggewer geregistreer word.
Voordele van ‘n beriggewer
Alreeds in die teikengebied en vereis nie ‘n lang opleidingsperiode of tyd om om dekking daar te stel nie.
Die onkoste verbonde aan onderhandeling met ‘n beriggewer is minimaal.
Hy is gewoonlik onmiddellik produktief.
Sy dienste kan op kort kennisgewing beëindig word en die departement is nie verplig om na sy welstand om te sien nie.
Nadele van ‘n beriggewer
Sy betroubaarheid word bevraagteken en hy mag inligting fabriseer óf om sy hanteerder te verbly óf om meer geld in die hande te kry. Sommige beriggewers is geneig om inligting wat hulle glo die hanteerder gaan verbly, te fabriseer.
Totdat vermelde beriggewer ‘n redelike tyd gewerk het is daar geen manier om positief te wees tot watter mate hy/sy vertrou kan word nie. Dit sal gewoonlik ‘n redelike tyd neem voordat daar vasgestel kan word of hy/sy die tyd, inspanning en onkoste wat ten opsigte van hom/haar aangegaan is, te regverdig.
Indien die beriggewer werkloos is, moet daar ‘n spaarrekening vir hom/haar geopen word, waarin daar ‘n gedeelte geld vir hom/haar gespaar word – dit is om te verhoed dat hy as werklose, aandag sal trek deur skielik in besit van geld te wees. Uiteraard moet die spaarrekening deur die hanteerder in bewaring gehou word.
As werklose beriggewer moet hy onder geen omstandighede met nuwe R200 / R100 note vergoed word nie aangesien dit aandag sal trek want dit sal vrae laat ontstaan oor die herkoms van die geld.
Beriggewer moet ‘n duidelike opdrag ontvang dat hy onder geen omstandighede indien hy in die nood verkeer by die hanteerder se kantoor opdaag nie. Die moontlikheid dat iemand van die publiek hom kan opmerk, en dieselfde aand by ‘n drinkplek opdaag met kontant, gaan “rooi ligte laat brand.”
Teikenontleding
“Generally, in the case of armies you wish to strike, cities you wish to attack, and people you wish to asssinate, you must know the names of the garrison commander, the staff officers, the users, gatekeepers, and the bodyguards. You must instruct your agents to inquire into these matters in minute detail.”
Sun Tzu – Chinese filosoof en krygskundige 500 v.C.
Ideologiese kwalifikasies
Patriotisme, anti-kommuniste, idealisme, godsdiens, ens.
Voordeel
Dit is gewoonlik die doeltreffendste, sterkste motiverings. Dit verskaf ook die meeste uithouvermoë in teenspoed. Beriggewers wat ideologies gemotiveer is sal vir niks of baie min werk. Hulle sal geen risiko’s loop en ongelooflike opofferings maak en sal selfs sterf vir die “saak”.
Nadeel
Ideologiese motivering is onderhewig aan wisseling en nie altyd ‘n goeie beweegrede vir persoonlike druk nie. Dit mag teenspoedig beïnvloed word deur skielike veranderings in die in die organisasie se beleid, bv. baie toegewyde kommuniste het die party verlaat toe Stalin ‘n ooreenkoms met Hitler gemaak het. Die beriggewer beskou homself meer as ‘n vrywilliger as enigiets anders, veral as hy min of geen vergoeding ontvang nie en is daarom nie onderhewig aan streng beheer nie. ‘n Gevoellose of onbesorgde houding aan die kant van die hanteerder kan veroorsaak dat die beriggewer ontnugter en vervreemd word.
Omkoopbare persone kan nooit vertrou word nie, siende dat hulle beskikbaar is vir die persoon wat die hoogste prys aanbied, en het dus ‘n tekort aan lojaliteit. ‘n Beriggewer wat materieel gemotiveer is, kan nie regtig gekoop” word nie, maar slegs “gehuur” word vir ‘n sekere tydperk. Indien hy, of sy informasie belangrik genoeg is, sal hy heel waarskynlik na die hoogste bieër gaan.
Seleksie
Tydens seleksie word die nadele en potensiële waarde teen moontlike onkoste en risiko’s opgeweeg. Juis omdat niemand volmaak is nie, sal dit gewoonlik aanleiding gee tot ’n realistiese kompromie.
Risiko, vir beide die individu en die organisasie. Risiko’s in werwing is in omgekeerde eweredigheid met die deeglikheid van ondersoek en waardebepaling.
Uiteraard moet die persoon eerlik en bereidwillig wees. Die eindproduk is die onkoste in geld, tyd en inspanning om alles te regverdig. Die vraag is dus: sal die potensiële beriggewer in staat wees om die verlangde inligting te bekom?
Benadering by werwing
“The KGB makes use of the most varied methods. I want to describe some of those we studied to use in recruiting agents. Two principals govern recruitment: 1. Idealist-patriotic basis, that is when the recruitment of an individual is carried out on the basis of his political convictions. 2. Dependance basis. In this process, great attention is paid to working psychologically; the strong and weak sides of the victim’s character are determined, and these are exploited.”
Aleksei Myagkov –
KGB defector.
Geskik vir die taak?
Het potensiële beriggewer toegang tot die teiken?
Sal potensiële beriggewer aanvaarbaar wees vir die teiken? Het hy die regte agtergrond, persoonlikheid en bekwaamhede wat hom aanvaarbaar sal maak vir die teiken?
Wat is potensiale beriggewer se motivering, m.a.w. waarom sal hy bereid wees om die polisie behulpsaam te wees?
“ The whole technique of agent management is one of underplaying the job. Although the principal must constantly emphsize the necessity of the agent’s sticking painstakingly to instructions he must at the same time make the agent feel that his job is a simple one.”
Mike Copeland
Voormalige Amerikaanse C.I.A. beampte
Operasionele taak van die Hanteerder
Lewens, sowel as die beriggewer se sekerheid, mag op die spel wees.
Professionaliteit en die vermoë om met mense te kan werk.
Die hanteerder sal heel moontlik die beriggewer se enigste kontakpunt wees.
Indoktrinasie
Indoktrinasie is nodig om:
die beriggewer se gesindheid teenoor geheime operasies te vorm en om hierdie gesindheid met sy etiese standaarde, sy godsdienstige oortuigings, ensovoort, te versoen;
die beriggewer se vriendskap met die werwer te verander in ‘n sin vir lojaliteit teenoor die organisasie in geheel;
Basiese gesindhede teenoor sekerheid te vorm en om in die beriggewer ‘n -sameswerende instink te kultiveer.
Eienskappe wat getoets moet word
Dit is meer doeltreffend indien die beriggewer nie daarvan bewus is dat hy getoets word nie.
Toegang – dra ‘n teiken aan die beriggewer op te sien of hy toegang tot die teiken kan verkry.
Akkuraatheid – vra vir ‘n verslag oor data wat reeds bekend is. Indien moontlik moet hierdie toets as ‘n parallelle operasie uitgevoer word deur terselfdertyd ‘n beriggewer wat betroubaar is te gebruik.
Produktiwiteit – vergelyk beriggewer met ander betroubare bronne met soortgelyke toegang.
Integriteit – vra beriggewer vir ‘n verslag oor ‘n teiken wat nie bestaan nie. Stel vas of hy probeer fabriseer.
Lojaliteit – onderwerp die beriggewer aan uitlokking terwyl onder observasie, bv laat ‘n jas of briewetas of ‘n koevert wat belangrik lyk opsigtelik in ‘n kamer terwyl u na die toilet gaan, of uitgaan om ‘n koeldrank te koop om te sien of hy ongemagtigde toegang probeer verkry.
Sekerheid – dra take aan beriggewer op wat tydens uitvoering deur die hanteerder waargeneem kan word om te bepaal of die beriggewer die nodige veiligheidsmaatreëls toepas.
Betroubaarheid en eerlikheid – betaal die beriggewer meer geld as waarvoor hy geteken het en eintlik moet ontvang om vas te stel of hy eerlik genoeg is om die geld wat hom nie toekom nie, terug te gee.
Motivering
Daar is twee basiese probleme vir ‘n hanteerder:
Om die oorspronklike motivering te behou en te versterk.
Om die beriggewer se motivering te behou en te versterk.
Moreel
Die beriggewer se moreel mag afhang van die operasionele sukses en positiewe aanduiding van die organisasie se waardering. Dit mag ook afhang van sy persoonlike verhouding met sy hanteerder of van buite faktore soos sy gesondheid, sy huweliksverhoudings, ens.
Die hanteerder moet sy hand op die beriggewer se polsslag hou, by wyse van spreke, om van sy goeie en slegte dae kennis te dra en om sou gou as moontlik enige tekens van depressie, stres, moegheid, onvergenoegdheid, ens. op te merk.
Hanteerder moet:
Die beriggewer altyd prys vir ‘n taak wat hy suksesvol afgehandel het, om sodoende die beriggewer se drang na erkenning te bevredig.
Moet respek aan die beriggewer as ‘n menslike wese te betoon. Dit is veral van belang wanneer daar met beriggewers van ander rasse groepe te doen kry.
Die hanteerder moet die beriggewer ‘n geleentheid gee om oor sy operasionele of persoonlike probleme te praat. Toon besorgdheid vir die persoonlike probleme – ‘n siek vrou of kind, finansiële probleme ens.
Die hanteerder moet nie huiwer om sy beriggewers om raad te nader oor aangeleenthede waarin hulle besonder bevoeg is nie.
Dit moet in gedagte gehou word dat dit moeilik is om ‘n formele verhouding met iemand waarmee ‘n mens baie nou saamwerk en van wie ‘n mens se lewe afhang en omgekeerd, te behou.
Verhoog beriggewer se vergoeding indien hy dit verdien.
Die hanteerder moet nooit van die beriggewer verwag om iets te doen wat hy nie self sal doen nie. Met ander woorde, die hanteerder moet die voorbeeld stel.
Die hanteerder moet egter te alle tye die beheer behou wat nodig is vir doeltreffendheid en sekerheid. Die beriggewer moet nie toegelaat word om beheer van ‘n operasie oor te neem nie, ten spyte van die verhouding.
Nie teenstande ‘n beriggewer moet werk op ‘n “moet weet”- basis geskied, moet die hanteerder sorg dra om nooit die beriggewer die idee te gee dat hy in die duister gelaat word omdat hy nie vertrou word nie. Die nodigheid vir “moet weet”-beperking moet aan die beriggewer verduidelik word. Terselfdertyd moet ‘n poging aangewend woed om die beriggewer so goed as moontlik op hoogte te hou met ongeklassifiseerde inligting.
Operasionele ondersteuning
Operasionele ondersteuning vir ‘n informant behels die handhawing van streng vertroulikheid, die verseker van veilige kommunikasiekanale, en die verskaffing van sistematiese risikobestuur. Hanteerders moet fokus op bronbeskerming en gereelde ontlonting.
Sekuriteit en Kommunikasie
Streng Anonimiteit: Verberg ware identiteite met aangewese kodes of nommers in plaas van persoonlike data.
Gekodeerde Kanale: Gebruik veilige, direkte metodes om intydse intelligensie deur te gee sonder risiko’s.
Beheerde Toegang: Beperk lêertoegang streng tot toegewysde hanteerders en aangewese toesighouers.
Risiko- en Welsynbestuur
Bedreigingsvermindering: Evalueer voortgesette gevaarvlakke en reël hervestiging of veilige huise indien risiko’s toeneem.
Gereelde Ontlonting: Voer geskeduleerde ontmoetings om die veiligheid van die hanteerder, spanning en veranderende bedreigings te monitor.
Duidelike Grense: Handhaaf professionele hantering om manipulasie of regsaanspreeklikheidkwessies te voorkom.
Eksterne Kontroles
Alhoewel ‘n beriggewer tot ‘n sekere mate soms selfs tot ‘n groot mate vertrou moet word, moet ‘n paar eksterne kontroles behou word sodat hy daarvan bewus is dat die diens tog ‘n houvas op hom het selfs nadat sy kontrak beindig is.
Sou die beriggewer begin “koue voete” kry en wil bedank, en nie oorgehaal kan word om aan te bly nie (nadat hy belangrike inligting, vir ‘n geruime tyd oorgedra het – moet hy herinner word aan die kwitansies wat hy geteken het vir alle vergoeding wat hy ontvang het.
Indien van toepassing, waar ‘n beriggewer nie bereid was om kwitansies te teken waar sy naam op verskyn – en as alternatief toegelaat is om ‘n ander naam te teken (speel die voorstel, wat op ‘n verborge bandopnemer opgeneem is). Indien die beriggewer weens persoonlike redes nie wil aangaan om verdere inligting in te samel nie, herinner aan die bandopname.
Indien ‘n sekere deel van sy vergoeding in ‘n spaar rekening gedeponeer is, moet dit met sy bedanking aan hom besorg word. Vermelde afpersing of dwang – moet slegs as ‘n laaste toevlug gebruik word, indien die bron waardevol is, en met omsigtigheid hanteer word.
Ontmoetings
Vind ten eerste uit hoeveel tyd die beriggewer tot sy beskikking het en pas die tempo van die ontmoeting (wanneer nie van ‘n “Dead letter Box” (DLB) gebruik gemaak word nie) daarby aan.
Tref reëlings vir die volgende ontmoeting.
Vind uit of beriggewer bewus is van sekerheidsprobleme in verband met die ontmoeting. Vermoed hy dat hy moontlik agtervolg word.
Stel die beriggewer op sy gemak. Voordat daar met die ondervraging begin word en indien dit enigsins moontlik is, praat met die beriggewer oor homself – sy welsyn, sy probleme, sy familie, sy prestasies ens. Dit is baie belangrik vir hom om te glo dat die hanteerder opreg belang stel om te sien of hy onderleg is met wat in die res van die wêreld aangaan en hoe hy daardie gebeure vertolk.
Kontakpunt
Die maklikste is om ‘n posbus by die poskantoor te huur – die beriggewer ontvang ‘n duplikaat sleutel wat deeglik versteek moet word.
Beriggewer moet ‘n tweede selfoon hê, wat hy deeglik moet versteek, moet onderrig word om te alle tye na gebruik alle boodskappe en WhattApp ’s skoon te vee.
Agenda
Vra beriggewer om oor sy toegewysde take verslag te doen en ondersoek enige geskrewe verslae wat hy mag hê. Kruisbevestig dit dan en vra enige nodige vrae.
Bespreek nuwe sake en verseker dat die beriggewer heeltemal verstaan wat gesê word en wat hy veronderstel is om te doen.
Voer alle administratiewe take uit, soos die betaling van die beriggewer en die verkryging van ‘n getekende kwitansie, opleiding soos verlang, hom herinner aan sekerheid (by elke ontmoeting).
Gaan die reëlings vir die volgende ontmoeting na. Laat hom die reëlings herhaal gaan ook enige operasionele data na, soos die bediening van DLB’s ens.
Bespreek die optrede van die beriggewer wanneer hy die ontmoetingsplek verlaat, bv hy moet twee stelle trappe afloop voordat hy die hyser gebruik, hy moet toesien dat hy nie agtervolg word nie, moet met ‘n ompad huis toe gaan ens.
Gaan weer ‘n keer na of die beriggewer inkriminerende dokumente of ander bewysstukke teruggegee het, behalwe die stukke wat hy met hom moet saamneem, weggesteek in sy kouse of onderbroek.
Neem afskeid op ‘n persoonlike, ontspanne noot.
Verandering van hanteerder
Die beriggewer-hanteringverhouding moet dwarsdeur so wees dat ‘n nuwe hanteerder te enige tyd kan oorneem. Met ander woorde, die hanteerder moet nooit toelaat dat ‘n situasie ontstaan waarin net hy die beriggewer hanteer nie. Terwyl die meeste hanteerders wil glo dat niemand die beriggewer so goed soos hulle kan hanteer nie en stilletjies afgehaal is as hulle vind dat die beriggewer net so goed oor die weg kom met ‘n ander hanteerder, moet hulle tog in gedagte hou dat enigiets te enige tyd kan gebeur wat ‘n skielike verandering tot gevolg kan hê (siekte, ongeluk, verplasings, ens.) en moet dus die beriggewer kondisioneer vir ‘n onverwagte verandering van hanteerders.
Die geestelike voorbereiding van ‘n beriggewer vir ‘n verandering moet lojaliteit vir die organisasie of land beklemtoon, eerder as vir die individuele hanteerder.
Verkieslik en indien moontlik, moet die huidige hanteerder die nuwe hanteerder persoonlik aan die beriggewer voorstel. Die oordrag kan selfs nog gladder geskied as ‘n tweede hanteerder op bystand is en af en toe die huidige hanteerder vergesel na beriggewerontmoetings. In ‘n noodgeval kan hy dan oorneem met min ontwrigting.
Om enige misverstand met die beriggewer te vermy wanneer daar ‘n verandering van hanteerders plaasvind, moet die nuwe hanteerder hom vergewis van die verpligting wat teenoor die beriggewer aangegaan is. Om dit te bewerkstellig moet die nuwe hanteerder:
Noukeurig die beriggewer se lêer lees, veral die ondersoekdagboekinskrywings.
Die aangeleentheid met die uittredende bespreek indien hy beskikbaar is.
‘n Verandering van hanteerders bied ‘n goeie geleentheid om operasionele mikpunte na te gaan en swak punte reg te stel. Indien die vorige hanteerder laks was en toegelaat het dat die beriggewer met onverskilligheid, onakkuraathede ens. weggekom het, moet die nuwe hanteerder, reg van die begin af, aan die beriggewer uitwys dat hy van die toedrag van sake bewus is en hom vriendelik maar ferm inlig dat sulke onverskilligheid nie in die toekoms geduld sal word nie.
Die nuwe hanteerder en die beriggewer moenie ‘n verhouding identies aan die oue verwag nie. Persoonlikhede verskil en elke hanteerder het ‘n ietwat verskillende benadering tot die werk. Maar indien daar ‘n opmerklike afname in die beriggewer se produksie is, veral as dit uitstaande was, moet die hanteerder se bevelvoerder ondersoek instel. Dit mag die gevolg wees van:
‘n Persoonlikheidsbotsing tussen die hanteerder en die beriggewer.
Swak hantering met die gevolg dat die beriggewer ontnugter is en begin om onveilig en in die steek gelaat te voel.
Vermelde hanteerder het dalk beloftes gemaak wat nie deur die polisie uitgevoer kan word nie.
Dit dalk bloot ‘n misverstand tussen die hanteerder en beriggewer wees wat maklik uit die weg geruim kan word.
In elk geval, die saak moet so gou as moontlik opgelos word, voordat daar ernstige skade aan die operasie is, selfs al sou dit die diensbeëindiging van die beriggewer of die vervanging van die hanteerder tot gevolg hê.
Diensbeëindiging
Beriggewer mag sy toegang tot die teiken verloor het en sodoende onproduktief geraak het.
Tekort aan produksie en dus bruikbaarheid mag die gevolg wees van traagheid, ondoeltreffendheid, fabrisering ens.
Mag ‘n dubbele rol begin speel het of uitgeloop gewees het, of hy mag hom nie meer steur aan sekerheidsmaatreëls nie en sodoende ‘n operasie in gevaar stel.
Begin van onlojaliteit en ‘n tekort aan integriteit toon.
Dikwels is die tekens opsigtelik dat ‘n beriggewer nie meer belang stel om saam te werk nie. Sy produksie verminder, dit kom voor dat sy persoonlikheid verander, hy word ontwykend en ontegemoedkommend, miskien veeleisend en veglustig. Die hanteerder behoort hierdie tekens herken en die oorsaak probeer vasstel. Terselfdertyd moet hy die probleem aan sy bevelvoerder rapporteer en hulle om raad nader. Ongelukkig is dit so dat sommige hanteerders, wat bang is dat so iets ‘n refleksie op hulle eie professionele vermoë is, die beriggewer se ontevredenheid sal probeer wegsteek totdat dit te laat is en ernstige sekerheidsprobleme ontstaan het.
As hierdie stadium eers bereik is, is daar weinig wat gedoen kan word om die situasie te red en die beriggewer se dienste moet beëindig word.
Beëindiging van ‘n beriggewer se dienste moet so vriendskaplik as moontlik wees, selfs al het die hanteerder alle rede om nie meer van die beriggewer te hou nie. ‘n onvergenoegde bitter beriggewer is potensieel ‘n ernstige sekerheidsrisiko.
In die beëindiging van ‘n beriggewer se dienste moet dit baie duidelik aan hom gestel dat sy verbintenis met die departement of sy oënskynlike opdraggewers na gelang van die geval, nou beëindig is en dat hy geen poging moet aanwend om dit te hernu nie. Hy moet egter meegedeel word (om die angel uit die diensbeëindiging te haal) dat sy dienste op een of ander stadium in die toekoms weer benodig mag word en dat indien sy dienste weer benodig word hy deur die departement gekontak sal word.
Wanneer die dienste nie dringend noodsaaklik is nie, is dit dikwels beter, indien moontlik, om die beëindiging van dienste geleidelik aan te voer sodat dit nie as ‘n verassing vir die beriggewer kom nie. Dit is die voor-die-handliggende ding om te doen omdat daar nie meer vereistes is nie of omdat sake te gevaarlik word vir die beriggewer se dienste vir sy eie beswil moet word, ens.
Bronne
https://www.ojp.gov/ncjrs/virtual-library/abstracts/working-informants-operational-recommendations
Notas afgeneem tydens Beriggewers kursus.
https://www.google.com/search?q=image+informer&sca_esv=754e958c4027edbc&sxsrf=APpeQnuvfbOq1X50UR3gm8jqQ3SgNcwaQ%3A1785231956624&ei=gws-wiz-serp
