Nongqai Vol 17 No 10 – (40) – Polisiekantoorure
Uittreksel
Die artikel ondersoek op ‘n ligte maar nadenkende wyse die werklikheid van kantoorure onder senior offisiere van die voormalige Suid-Afrikaanse Polisie. Brigadier Fanie Bouwer bevraagteken of werkprestasie bloot volgens ure agter ‘n lessenaar gemeet moet word, of eerder volgens die gehalte van dienslewering en die nakoming van verantwoordelikhede. Aan die hand van persoonlike ervarings wys hy daarop dat onverwagsde terrein- en eenheidsbesoeke dikwels meer waarde ingehou het as bloot administratiewe teenwoordigheid in ‘n kantoor. Die artikel bied terselfdertyd ‘n interessante blik op die bestuurskultuur en daaglikse werkspraktyke van senior polisie-offisiere uit ‘n vervloë era.
Abstrak
Hierdie herinneringsartikel deur Brig Fanie Bouwer besin oor die aard van kantoorwerk en werkverrigting onder senior offisiere in die voormalige SAP. Vanuit sy ervaring as distrikskommandant en later hoof van Sigbare Polisiëring in die Wes-Kaap, beskryf hy hoe administratiewe take, terreinbesoeke en operasionele toesig mekaar aangevul het. Die artikel stel die vraag of produktiwiteit gemeet behoort te word aan kantoorure of aan die doeltreffende uitvoering van pligte. Dit bied waardevolle insigte in die bestuurspraktyke, werkskultuur en professionele verantwoordelikhede van polisieleiers in die destydse SAP.
Sleutelwoorde
Suid-Afrikaanse Polisie, SAP, kantoorure, polisiebestuur, distrikskommandant, Sigbare Polisiëring, werksverrigting, administrasie, leierskap, polisiestasies, operasionele bestuur, inspeksiebesoeke, polisiëringsgeskiedenis, Brig Fanie Bouwer.
POLISIEKANTOORURE
Brig Fanie Bouwer
Was elke offisier werklik agt uur per dag besig?
Ek verwys hier spesifiek na hoër poste in die destydse Suid-Afrikaanse Polisie (SAP), vanaf distrikskommandante en hoër in die bevelstruktuur.
Die algemene kantoorure was destyds van 07:30 tot 16:00.
Ek ken min offisiere wat élke dag agt uur lank onafgebroke met administratiewe werk besig was.
Dit beteken natuurlik nie dat hulle nie hul werk gedoen het nie. Die werkslading het gewissel, en verantwoordelikhede het nie noodwendig by die kantoor se sluitingstyd opgehou nie.
Daar was wel kere dat jy noodgedwonge tot laat moes werk om ‘n dringende verslag of ander dokument betyds vir die volgende oggend gereed te hê.
Soms het beplanningsvergaderings ook tot laat aangehou. Daar is verskeie voorbeelde hiervan.
Maar wat het jy gedoen as jy byvoorbeeld om 14:45 werklik klaar was met jou administratiewe werk op kantoor?
Het jy dalk stilletjies huis toe geglip? Ek het dit van tyd tot tyd gedoen, maar darem nie as ‘n reël nie.
Gewoonlik was dit omdat ek aandag aan die een of ander private saak wou gee.
As distrikskommandant kon jy natuurlik jou motor neem en een of twee nabygeleë polisiestasies besoek. Só kon jy terselfdertyd uitvind wat op grondvlak aangaan, met personeel gesels en vasstel of daar probleme was wat aandag nodig gehad het.
Toe ek by die Wes-Kaapse provinsiale kantoor as hoof van Sigbare Polisiëring (SigPol) gestasioneer was, het verskeie uniformspesiale eenhede direk onder my verantwoordelikheid geval. Dit het onder meer die Honde-eenheid, die Radiobeheer-eenheid, die Blitspatrollie en die Reaktiewe Bend eenheid ingesluit.
Ek het dus soms in die middae onverwags by hierdie eenhede gaan inloer.
Dit was juis een van die voordele van so ‘n besoek: jy kon self sien wat aangaan, eerder as om net op verslae en terugvoering van ondergeskiktes staat te maak.
‘n Onverwagte besoek kon jou soms meer vertel as ‘n netjiese verslag op jou lessenaar.
Daar was immers ‘n verskil tussen ‘n kantoor wat amptelik tot 16:00 oop was en ‘n offisier wat werklik tot daardie tyd produktief besig was.
Dit bring my by ‘n interessante vraag: Moet ‘n offisier se werkverrigting gemeet word aan hoeveel ure hy op kantoor deurgebring het, of aan hoe goed hy sy verantwoordelikhede nagekom het?
Natuurlik moet ‘n mens versigtig wees om nie die uitsondering die reël te maak nie.
Daar was offisiere wat hard gewerk het, dikwels langer as die amptelike kantoorure. Daar was waarskynlik ook diegene wat hul tyd minder doeltreffend benut het.
Maar ek wonder hoeveel van ons destyds soms vroeër kon klaarmaak, sonder dat dit noodwendig beteken het dat ons ons werk afgeskeep het.
En jy? Wat het jy gedoen as jou werk vir die dag reeds om bv.14:45 afgehandel was?
Ek dink die artikel werk baie goed omdat dit ‘n eenvoudige onderwerp neem en dit omskep in ‘n interessante gesprek oor leierskap, verantwoordbaarheid en produktiwiteit.
Die sterk punt is dat dit nie bloot nostalgies is nie, maar ‘n vraag stel wat vandag nog relevant is: word mense beoordeel op teenwoordigheid of op resultate?
Die persoonlike anekdotes oor onverwagse besoeke aan eenhede gee geloofwaardigheid aan die stuk en bied terselfdertyd nuttige historiese insig oor die funksionering van die SAP.
Vir Nongqai lesers behoort dit herkenbaar, onderhoudend en gedagteprikkelend te wees.